Speak up, speak out

speak out - illustration
Waarom post ik de laatste tijd zo nu en dan in het Engels? Nou ja, soms overkomt het me dat je bijvoorbeeld plots de Nederlandse taal niet meer kent of begrijpt. Niet meer uit je woorden kunnen komen, je niet verstaanbaar kan maken. Soms beter in het Engels, soms ook gewoon helemaal niet. Sorry dat ik wat meer in het Engels ben gaan uiten. Dit voelt (op het moment) veiliger voor me. (er mag wellicht dan meer gezegd/gedeeld worden.)

Er zit zoveel druk (en discussie) op het praten en schrijven. (Nu ook worstel ik enorm met de woorden vinden). Compleet blanco, alles wordt stil/weg gemaakt van binnen. Erna komt frustratie: “waarom doe ik al uren over dit kleine stukje rot tekst!” Je dom gaan voelen of bang dat er iets heel goed mis is met je brein, etc. Op dit soort momenten probeer ik milder te zijn. Eventjes weg van dit. Even naar buiten kijken, even de aandacht ergens anders op. Het van binnen proberen te begrijpen, het erkennen en het mogen gerust te stellen. Snappen waar het vandaan komt (ptss rondom taal gebied), de schaamte die je voelt zodra er een zin of woord uit je mond ontglipt. De angst, de onveiligheid. Jezelf kwetsbaar open stellen en uiten dat door sommige als gevaarlijk wordt gezien, het gewoon niet mogen (uit)spreken….


Why is it that I post content in English every now and then while I’m Dutch? Well, sometimes it happens to me that you suddenly no longer know or understand a language (Like Dutch or English for me). That you’ve just lost all words, you can’t express yourself or make yourself understandable anymore. That sometimes speaking or writing goes better in English and sometimes not at all! That you just don’t know anymore how to communicate and everything sounds like a foreign language you don’t master. Sorry that I’ve started to express myself more in English. For now this feels safer to me. (Perhaps we dare or allowed to share more.)

There is just so much pressure (and discussion) about talking and writing. (As at this moment I’m struggling a lot with finding the right words) It’s just complete blank, everything got silenced from inside / innerworld. Then comes the frustration: “why have I spent hours on this little piece of !@#!@ text!” Feeling stupid or afraid that something is very wrong with your brain. At times like this I try to be kinder to ourselves. Like taking a moment and stepping back, looking outside, focusing on something else, take a break from it. Then try to understand what’s going on (inside), try to feel (more) compassion with yourself(s), recognize the things you’re going through or feeling right now, try to reassure (comfort?) yourself. Be gentle with yourself. Trying to understand where this pressure, feelings, etc. comes from. (PTSD thingy in the case of language) Like the shame you feel as soon as a word or sentence slips out of your mouth. The fear, the insecurity, by opening yourself up and showing your vulnerability, or expressing it can perceived by some as dangerous. Like… Just not being allowed to speak up, speak out…

(Sorry that I used a lot of “try/trying”) Just having a terrible time struggling with how to express myself, that’s all.)

Door je in te schrijven voor de nieuwsbrief ga je akkoord met de privacy verklaring. (Je e-mailadres wordt alleen gebruikt voor mijn nieuwsbrief en wordt niet aan derden verstrekt.) Wil je graag zelf bepalen hoe vaak & wanneer je updates ontvangt? Klik hier om je instellingen te beheren. Je kunt je altijd uitschrijven voor de nieuwsbrief door op de ‘Abonnement opzeggen’ link te klikken die je in iedere SanDraws nieuwsbrief vindt.

Een reactie plaatsen: